2600394
Dziś
Wczoraj
W tym tygodniu
Last Week
W tym miesiącu
W zeszłym miesiącu
Ogólnie
449
1174
19338
1475980
85949
74008
2600394

Liturgia

 

Migawki

Kontakt

Bł. Paweł Józef Nardini odbiera w Kościele cześć 27 stycznia.

 

Urodził się 25 lipca 1822 roku w Germersheim, w południowo-wschodniej części Palatynatu – Nadrenii, nad Renem, w Niemczech. Był nieślubnym dzieckiem. Jego ojcem prawdopodobnie był oficer austriacki. Matka - Małgorzata Lichtenberger była tak uboga, (gdyż była bezrobotna), że zmuszona była oddać 2 letnie dziecko ciotce ze strony ojca, Marii Barbarze, która była żoną Włocha, Antona Nardini’niego. Kochali go jak własnego syna, nadali mu swoje nazwisko. On bardzo kochał przybranych rodziców. Matkę także – nie zapomniał o niej - gdy był już kapłanem zapewnił jej utrzymanie na probostwie. Przybrani rodzice zapewnili mu wykształcenie i wychowanie. Przygotowywali go do zawodu szewca, ponieważ jednak miał bardzo dobre wyniki w nauce, skończył gimnazjum, co umożliwiło mu podjęcie studiów teologicznych i przygotowanie do kapłaństwa, za którym tęsknił. Studiował w Spirze i w Monachium, studia ukończył w 1846 roku uzyskując najwyższe oceny i tytuł doktora nauk humanistycznych.

 

22 sierpnia 1846 roku przyjął święcenia kapłańskie w katedrze w Spirze. Po kilku latach pracy duszpasterskiej w 1851 roku został proboszczem w Pirmasens w pobliżu granicy z Francją. Była to biedna, zaniedbana parafia. Na jej terenie i w okolicy mieszkało wielu protestantów, katolicy byli tam mniejszością. Bieda zmuszała ludzi do wielogodzinnej pracy każdego dnia, zarabiali przede wszystkim produkcją i handlem butami. Z tego powodu zaniedbywali dzieci, chorych i starszych zostawionych często bez opieki w domach. Sam związany z III Zakonem Franciszkańskim, 2 marca 1855 roku, powołał do istnienia nową wspólnotę zakonną, która przyjęła nazwę: Zgromadzenie Ubogich Sióstr Franciszkanek Świętej Rodziny z Mallersdorf. Prowadził formację duchową tworzącego się zgromadzenia. Wykazał się też roztropnością i wielkimi zdolnościami organizacyjnymi wobec piętrzących się trudności. 

 

Jako kapłan bardzo gorliwie pracował w parafii, z wielkim oddaniem i poświęceniem katechizował, głosił kazania, celebrował liturgię zwłaszcza sakrament pojednania i Eucharystię, prowadził adoracje Najświętszego Sakramentu. Przygotowywał parafian do przeżycia każdego święta liturgicznego, tłumaczył jego znaczenie. Wkładał dużo trudu by duchowo odnowić parafię. Wiedział, że rozwój duchowy ludzi przyczyni się do ich dobrobytu. Bez reszty oddawał się posłudze dzieciom, ubogim, chorym. Siły do heroicznej pracy czerpał z modlitwy, ze zjednoczenia z Panem Jezusem. Wezwany do chorego, nie odmówił posługi kapłańskiej, mimo, że była mroźna, zimowa noc. Przeziębił się, zachorował na zapalenie płuc. Zmarł 27 stycznia 1862 roku. Miał 40 lat. Opłakiwały go siostry, (było ich wtedy ok. 220), ale też parafianie, którzy widzieli w nim „Ojca ubogich”.

 

22 października 2006 roku był beatyfikowany w katedrze w Spirze. Relikwie Błogosławionego są przechowywane w katedrze w Spirze i Domu Macierzystym Sióstr w Pirmasens.

 

„Głoście Ewangelię nie tylko słowami, ale z mocą wiary, która poświęca się w konkretnej miłości.” Nie tylko powtarzał te słowa, ale je realizował w życiu i zachęcał do naśladowania.

 

POLECAMY

  SP Pallotti w Lublinie     Przemiana.pl