W niedzielę 4 stycznia 2026 roku o godz. 18.00 w Parafia Wieczerzy Pańskiej odbył się drugi dzień Triduum przygotowującego do uroczystości Objawienia Pańskiego. Był to czas dalszego duchowego pogłębiania wiary oraz refleksji nad miejscem, w którym Kościół staje się najbardziej bliski codziennemu życiu wierzących – nad Parafią.
Mszy Świętej przewodniczył i homilię wygłosił ks. Dominik Gaładyk, S.A.C. Liturgię ubogacił śpiew chóru Vox Pallotti pod dyrekcją p. Natalii Vilhan, wprowadzając zgromadzonych w modlitewną atmosferę skupienia i wspólnoty.
Znakiem towarzyszącym drugiemu dniowi Triduum była procesja z darami, która stała się wymownym symbolem ofiarowania Bogu całego ludzkiego życia.
Parafia – nie struktura, lecz wspólnota
W homilii kaznodzieja nawiązał do pierwszego dnia Triduum, poświęconego tajemnicy Kościoła, i wskazał, że dziś refleksja prowadzi nas „krok bliżej codzienności” – do konkretnej parafii, „znanej po imieniu i adresie”.
Zwrócił uwagę, że parafia bywa często postrzegana jedynie funkcjonalnie: jako kancelaria, kościół czy harmonogram nabożeństw. Tymczasem – jak podkreślił –
„parafia to nie struktura sama w sobie, lecz wspólnota osób, które spotykają się, aby żyć wiarą, wzrastać w relacji z Bogiem i być posłanymi do świata”.
Odwołując się do nauczania Kościoła, przypomniał słowa Katechizmu:
„Parafia jest określoną wspólnotą wiernych, utworzoną na sposób stały w Kościele partykularnym” (KKK 2179).
Parafia została ukazana jako miejsce, w którym Kościół staje się „bliski, konkretny i wcielony” – tam, gdzie słowo Boże spotyka się z codziennością pracy, rodziny, radości, samotności i cierpienia.
Cel parafii – spotkanie z Chrystusem
Kaznodzieja wyraźnie podkreślił, że podstawowym celem parafii nie jest jedynie utrzymanie struktur czy realizacja planów duszpasterskich, ale prowadzenie człowieka do osobistego spotkania z Jezusem Chrystusem, do doświadczenia Jego objawiającej się obecności.
Przywołując Evangelii gaudium, przypomniał:
„Jeżeli parafia przestaje prowadzić do spotkania z Chrystusem, staje się jedynie organizacją religijną. Jeżeli natomiast prowadzi do relacji, wtedy staje się miejscem epifanii – objawienia Boga w życiu człowieka”.
Wspólnota wspólnot i odpowiedzialność
W dalszej części homilii parafia została nazwana „wspólnotą wspólnot” – miejscem, w którym każdy może znaleźć swoją przestrzeń wzrostu: we wspólnotach modlitewnych, formacyjnych, charytatywnych i liturgicznych, ale także w cichym poszukiwaniu własnej drogi wiary.
Odwołując się do Lumen gentium, homilista przypomniał, że Kościół jest „znakiem i narzędziem zjednoczenia z Bogiem oraz jedności całego rodzaju ludzkiego”, a parafia jest miejscem, gdzie tej jedności uczy się w codziennych relacjach: dialogu, przebaczeniu i współpracy.
Mocno wybrzmiało również wezwanie do odpowiedzialności:
„Parafia nie jest ‘czyjaś’. Parafia jest nasza. Ma konkretne oblicze – składa się z naszych twarzy i serc”.
Procesja z darami – znak naszego życia
Znakiem liturgicznym drugiego dnia Triduum była procesja z darami, którą kaznodzieja nazwał „obrazem naszego życia”. Przyniesione do ołtarza dary – chleb, wino, woda oraz taca – symbolizowały ludzką pracę, trudy, radości, ofiarność i troskę o wspólnotę parafialną.
Podkreślono, że wszystko to Bóg przyjmuje i przemienia, a każda ofiara składana z serca ma wartość w Jego oczach.
Parafia jako przestrzeń Objawienia
Drugi dzień Triduum zakończył się modlitwą, aby parafia była:
- miejscem spotkania z Chrystusem,
- wspólnotą wspólnot,
- szkołą wiary i odpowiedzialności,
- przestrzenią, z której rodzą się uczniowie–misjonarze.
Był to wieczór, który zaprosił wiernych do spojrzenia na parafię nie jako na instytucję, lecz jako żywy dom wiary, współtworzony przez każdego z jej członków.
